skala (2010)

performance reżyserowany, występuje: Paweł Smagała, Opera Narodowa, Warszawa

Wzorując się na gardłowym śpiewie z Tuwy (Sainkho Namtchylak) ćwiczę z aktorem wydobycie dźwięku, które rozwibrowuje całe ciało, powoduje drżenie pozwalające na
bardzo donośny śpiew. Aktor został ukostiumowany w kombinezon z różowych piór. Pierzasty twór bez twarzy. W masce pokrywającej całą głowę ma tylko otwór na usta, którymi śpiewa, piszczy, wyje. Zadaniem aktora jest komunikacja z przestrzenią budynku Opery Narodowej. Twór, którego powołuję jest przestraszony, zdezorientowany. Język, którym się posługuje to przywołany wcześniej śpiew. Po wykonanej próbie komunikacji z pustą,a jednocześnie pełną ornamentów i zdobień przestrzanią Opery, aktor spada ze schodów. Dokonuje upadku powoli turlając się w dół.